Later als ik groot ben..
Als klein meisje wist ik het heel zeker.
Ik wilde maar twee dingen:
arme kindjes in Afrika helpen én juf worden.
Geen prinses. Geen zangeres. Geen dierenarts en al helemaal geen managing consultant, want welk kind weet nu dat deze functie überhaupt bestaat.
Nee, ik had grootse plannen.
En eerlijk? Ik had geen idee dus ik ging voor mijn kinderdroom.
Een van de mooiste reizen uit mijn leven was mijn reis naar Afrika. Ik vertrok naar Ghana om daar vrijwilligerswerk te doen. Een ervaring die ik iedereen gun. Het heeft me geleerd hoe weinig je soms nodig hebt om gelukkig te zijn en hoe waardevol het is om iets voor een ander te kunnen betekenen.
Daarnaast bewandelde ik ook het pad van de Pabo. Want juf worden? Dat ging natuurlijk gebeuren.
En wat heb ik daar mooie momenten beleefd. Fantastische stages, leuke klassen en kinderen die je soms compleet weten te verrassen.
Zoals Mischa.
Destijds zat zij met haar 11 jaar in groep 7 en tijdens mijn stage gaf ze mij een tekening. Een simpele tekening misschien, maar eentje die tot op de dag van vandaag in een lijstje zit.
In het midden stond mijn naam. Daaromheen woorden als:
Die tekening raakte me toen enorm en eigenlijk nog steeds 🧡
Want achteraf bleek dit helemaal niet alleen over lesgeven te gaan. Het gaat soms enkel en alleen om wat voor persoon je wilt zijn. Dan komt werk vanzelf.
Als ik in mijn werk zoveel mogelijk aan die eigenschappen kan voldoen mensen helpen, luisteren, opleiden, eerlijk zijn, iets betekenen dan maakt het misschien helemaal niet uit welke functietitel erbij hoort. Dan zit ik waarschijnlijk gewoon op mijn plek.
En zo kwam ik uiteindelijk terecht in de commerciële wereld. Daar hield ik me veel bezig met het opleiden en begeleiden van mensen.
En dat bleek voor mij een gouden combinatie. Commercie én mensen helpen. En laat dit nu ook de combinatie zijn die ik meeneem in mijn werk binnen de arbeidsbemiddeling.
En eerlijk? Daar komen die juffenskills nog verrassend vaak van pas.
Mensen begeleiden. Soms een spiegel voorhouden. Soms motiveren. Soms gewoon luisteren.
En laten we eerlijk zijn… het blijft ook gewoon commercieel werk 😉
En nu?
Nu ben ik 40.
Ben ik daar waar ik altijd wilde zijn?
Eerlijk?
Ik heb nog steeds geen idee wat ik later wil worden als ik groot ben.
En misschien is dat helemaal niet erg. Het mooiste is dat ik nog steeds contact heb met dat meisje van 11 uit groep 7, dat meisje dat nu een mooie jonge vrouw is en dat mij een hele belangrijke les heeft geleerd.
Zolang plezier, uitdaging en blijven groeien maar vooral dicht bij jezelf blijven voorop staan, geloof ik dat het wel goed komt.
En jij?
Wat wil jij worden als je later groot bent?